صبح روز کارمندی
ان قدیم ندیمها که برخی یادشان نیست اما برخی بیشتر یادشان هست، برای بیدار شدن و رفتن به مدرسه ساعت زنگدار کوک میشد. بله دققا کوک میشد. شاسی فنر داری در پشت ساعت در جهت ساعت گرد برای قرار گرفتن روی ساعت بیداری گردانده و ثابت می شد. بعد هم که خدا به دور... با صدای ناهنجاری در خواب ماندگان را از جا می پراند. زمان گذشت و این به ساعتهای پیشرفته تر تبدیل شد و صدایشان کمی ملایمتر شد. اما از هر چه بگذریم زنگ صدای بیداری بطور کل مشمئز کننده است.
در حال حاضر هم گوشی های موبایل این وظیفه خطیر را عهده دار هستند و با زنگهایی که مطابق میلمان انتخاب میکنیم ما را از خواب صبحگاه بیدار میکند. ویژگی بارز دیگرش این است که می توانیم با یک حرکت انگشت روی صفحه تاچ گوشی ، زنگ را برای مدت زمانی به تعویق انداخته و صدای انکروالاصواتش را برای حدود ده دقیقه با تاخیر تر بشنویم. و امان از همان چرت کوتاه در پس هر بیداری...لذتی وصف ناپذیر در دل خود دارد . اما با کمی نگاه موشکافانه، لذتی بالاتر از آن هم یافت می شود. و آن امیدی است که در پس هر بیداری در درونمان شعله ور می شود. اینکه سالم هستیم و هدفمند بیدار می شویم.
برچسب:
نویسنده: حسین نصیری